Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 92 | година XVI | септември-октомври, 2013



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 92септември-октомври, 2013
Проза

Врелина

/2
стр. 1
Драгана Кршенковиќ Брковиќ

Рамномерното биење на оддалеченото црковно ѕвоно ја вознемирија тишината што до тој миг владееше во станот. Старицата го крена погледот од книгата што ја читаше и се загледа во небото без ниедно облаче. Стариот часовник означуваше пладне и таа си помисли дека би можела да појде на прошетка. Ја положи книгата на масичката пренатрупана со лекови, трошки од бисквити и со нејзиниот накит од сребро и килибар, а потоа со напор стана и се упати кон излезот.
    Штом зачекори на улицата, застана. Сонцето беше толку силно што ги затвори очите. Видното поле за миг ѝ се исполни со блескаво црвено јадро, кое ту се приближуваше, ту се оддалечуваше, пулсирајќи во свој ритам, а потоа се повлече. „Јулската жега во овој град знае да претера“, заклучи во себе и продолжи да оди кон кејот.
    Шеталиштето беше празно. Освен неколку велосипедисти, немаше никој друг на патеката. Полека чекореше по познатиот пат, лизгајќи го погледот по опуштените гранки на врбите, по листовите на тополите што леко трепереа носени од едвај сетните воздушни струи, па по румената крошна на дрвото чие име не успеа го открие. Вито и гордо – барем така ѝ изгледаше – ова дрво се издигаше над околното густо зеленило, стремејќи се кон височината и дарежливо нудејќи му го на сонцето своето лисје со несекојдневна, кадифена боја.
    Вниманието ѝ го привлече и широкото стебло од десната страна на патот. Му пријде, ја испружи дланката и ја допре грубата кора, воодушевувајќи се на напнатите линии, кривулестите бразди и огромните јазли што се протегаа до високата крошна. Постојано и мирно, тоа ширеше спокој и ведрина околу себе. Слаба насмевка го осветли нејзиното овенато, но сè уште убаво лице.
    Старицата ја држеше раката на стеблото десетина секунди, па продолжи понатаму.
    Воздухот беше густ од влага и го отежнуваше дишењето. Посматрајќи ја треперливата игра на сенките на земјата, одеднаш ѝ се причини дека се движи во простор што постои сам за себе. Издвоен. И посебен. Како да талка, си мислеше, низ свет што само личи на оној стариот, добро познатиот. А е всушност друг. Налик на сон. Или привидение.
    Темна сенка прелета преку очите на старицата со боја на лешник. Не беше сигурна дали ова ново, но старо чувство изникна од сончевата сенка во која беше обвиткана тука на кејот, или од долгите самотни часови во станот. Затекната во вакви мисли, се закашла и на лицето ѝ се појави некоја необична тврдост.
    Со погледот ги побара двете диви патки. Кога ги виде,






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+