Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 103-104 | година  | декември, 2015



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 103-104декември, 2015
Звук Осврти

Кет Пауер: Блузот на Чен Маршал

/3
стр. 1
Мехмед Бегиќ

_______________________________________________________________________

Успори ги сликите

Превод од босански: Елизабета Баковска

Пак го гледав оној филм за да се сетам на тебе. За да можам пак да пишувам. Секогаш кога ќе го завршам она што го пишувам ми се чини дека е последно, дека пак нема да знам. За да можам да пишувам за Чен, морав да се сетам на тебе.
      
    Веројатно е така затоа што во Чен се заљубив додека те сакав. Таа тогаш веќе го беше сменила името во Кет Пауер и зад себе имаше покорени американски градови, лудило, смрт, патишта, врска со Калахан, а тоа и тоа како вредеше да се преживее. Ни сега не сум сигурен кој од нив можел да биде полуд тие денови, ниту чија музика ми е помила.
      
    И пак научив дека не можеш да се простиш од оние кои нешто ти значат во животот. Ама можеш да си одиш. Да се свртиш и да си одиш. Како што сите ние сме морале тоа барем еднаш да го сториме во животот. Како што нам ни било сторено.
      
    Во моментот човек не е свесен дека нема избор и болката е неподнослива, токму колку што е бескрајна и илузијата на соништата на дваесетгодишникот. И сите кои сакавме заради нешто да бидеме славни. Нашите величини би сакале да бидат немерливи, а соништата цврсто стегнати во дланките, за никаде да не побегнат.
      
     https://youtu.be/7X8eIRv3uew

Додај бои

Веќе не сум сигурен кому повеќе би сакал да му напишам писмо… тебе или на Кет Пауер. Тебе која одамна не ја познавам? Како воопшто би можел нејзе да ѝ пишувам? На некогашната нејзе која тешко можам да ја поврзам со сегашната. Ама така и треба, сегашниот јас низ магла се сеќава на некогашниот јас.
    Како тоа воопшто би изгледало?
    Како песните кои одамна ги напишав, а не се сеќавам ни како. Како филџан неопходно кафе кој сме го испиле, а не се сеќаваме на тоа… Ти ме натера да ја сакам Кет Пауер, јас тебе ти ја открив, Чен Маршал против својата волја нѐ врзува. Чен станува синџир. Како да не ѝ е доволно од самата себеси, од своето мртво минато и од сѐ што не е нејзина песна, што не е гитарата Силверстрон која ја купила кога имала шеснаесет и која две години стоела во аголот на нејзината соба пред да ја земе в раце и самата да се научи да свири.
    Ти, Чен и јас одамна не сме во






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+