Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 110 | година  | октомври-ноември, 2016



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 110октомври-ноември, 2016
Проза

За сештојадците и човекојадците

/7
стр. 1
Марко Дејановиќ

_______________________________________________________________________

За сештојадците и човекојадците

   Превод на македонси: Милан Дамјаноски
    

      
    Ја положи раката на правливата површина на каменот, меко како да гали пиленце кое испаднало од своето гнездо. Нежно. Неодамна, со истата таа рака го откорна каменот од земја и го положи на врвот на купчето, на врвот на хумката. Можеби се надева дека според купчето камења ќе може еден ден да го препознае гробот. Можеби, барем за момент, се надева дека навистина ќе дојде тој еден еден.
    – Човекојадци се. Овие што доаѓаат. Знаеш? – прашува. Како камењата да можат нешто да му одговорат. Како да овој што лежи под камењата уште да може да му одговори. – Никогаш не сум ја разбирал ликовната уметност. Најверојатно затоа што се обидував да ја разберам и не дозволував едноставно да ја почуствувам. Ама, сликата на Сплавот на Медуза и така ми беше целосно застрашувачка. Секогаш, кога и да ја видев некаде сликата, а и сега да ја видам, ужасoт ми навлегуваше до самата косена срж. Колку повеќе ја разбирав сликата, толку повеќе се плашев од неа. Од страна надоаѓа бран, веќе се надвишува да го поклопи сплавот, а на сплавот стуткани сто четириесет и девет луѓе. Некои стојат, мавтаат со крпи кон небото. Залудно. Како да е можно да има спас. Телата на мртвите лежат во прегратките на живите. Живите, кои и самите не можат да бидат сигурни дека не се веќе мртви. Околу сплавот се простира бескрајното море. Но, сепак, рабовите на даските се границата. Од стоте четириесет и девет луѓе кои се обиделе да се спасат на сплавот, само петнаесет преживеале. Замисли го тоа. Замисли го тој ужас да треба да преживееш тринаесет дена пловејќи на Сплавот на фрегатата Медуза.
    На сплав со човекојадци може да преживеат само човекојадците.
    Човекојадци се. Знаеш? Овие што доаѓаат, овие од кои побегнавме во шумата. Од кои се криеме. Ова е твоја шума. Во неа веќе има бегано татко ти.
    Момчето го стиска каменот како да е рамо на дете, а не мртва природа. Додека молчи, ги наслушува звуковите во околината. Како да очекува некој гостин да чукне на врата. А, шумата е тивка. Полна со живот, но знае да биде тивка. И есен е. Па, се слуша секое шушкање на лисјата, секој налет на ветрот. Тој седи и наслушува. Ги проценува звуците. Чека да го слушне тој што го очекува.
    – Знам, ќе дојде. И знам, бесмислено е да продолжам да бегам. Нека ме најдат






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+