Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 111 | година  | јануари, 2017



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 111јануари, 2017
Проза

Супа

/6
стр. 1
Румена Бужаровска

_______________________________________________________________________

Супа

Станувам наутро и го гледам ѓезвето во кое си вареше вода. Веднаш до теглата со кафеав шеќер, неговото кутиче со зелен чај. Го отворам кутичето и гледам дека внатре има уште три ќесички. Ќе го допијам, си мислам. А после што, не знам. Не знам ни дали ќе ја фрлам кутијата или ќе ја оставам да седи таму, бидејќи тоа е неговата кутија со зелен чај.
     Чајот има горчлив вкус и не ми се допаѓа. Знам дека треба да се пие без шеќер, како што го пиеше тој. Кога сè би било в ред, би си ставила шеќер. Не, би се напила кафе, како што правев секое утро досега. Но сега морам да го испијам неговиот чај. Тој горчи и е невкусен. Мене не треба да ми биде ништо вкусно. Жежок и горчлив, чајот ми одговара.
     Околу ручек ми доаѓа на гости другарка ми Марија. Станувам да ѝ отворам, и кога ќе се вратиме во дневната, таа секогаш седнува на моето место. Никогаш не се прашува дали можеби јас сум седела таму. Никогаш на газот не ѝ доаѓа топло, не се запрашува, чекај, да не седела тука другарка ми, да не сум ѝ го зафатила местото? Тоа е Марија. Никогаш ништо не се прашува. Доаѓа во црно мини здолниште, во тенки црни хулахопки, чизми со штикли, сако, црвена блуза, црвени нокти, кармин, маскара, туш на очите, светки на очните клепки, обетките нападно ѝ болскотат и ѝ се нишкаат од ушите секојпат кога малку ќе ја затресе главата. Била на фризер. Била на маникир. Мириса на некој нападен парфем, длабок и горчлив, од кој ми се повраќа. Ама треба да ми се повраќа, па седнувам поблиску до неа.
     „Ти донесов супа“, ми вели Марија.
     „Не сум болна за да ми носиш супа“, одговорам јас. Знам дека сум дрска, ама мене ми умре мажот.
      
     „Ја направив денеска за тебе. Треба да јадеш малку почесто. Можеш да се разболиш“.
     Молчам. Не морала толку да се дотерува за да доаѓа кај мене. Палам цигара.
     „Проветри малку“, ми вели, како да е ова нејзин стан. „Чудно мириса тука“.
     „Ти мирисаш чудно“.
     Марија воздивнува.
     „Имам работа. Ќе дојдам пак утре“.
     Застанувам на прозорот и ја гледам како си заминува. Си го фрцка газот лево-десно кога оди на високите штикли. Косата ѝ се павта ваму-таму. Буричка во чантата со тенките прсти и долгите лакирани нокти. Сигурно се слуша клокотот на клучеви, шминки, пакетчиња






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+